Dawno mnie tu nie było, bardzo dużo w tym czasie się zmieniło u mnie, w moim życiu, znów mieszkam w Poznaniu, sama, mój Chłop wyjechał do Francji, za pracą. W Polsce, na wsi, żyło nam się ciężko, pracy było mało, a nad wszystkim zawisła niemożność dogadania się z teściową.
Decyzja zapadła sama z siebie, nie dało się inaczej, nie jestem nauczona walczyć o prawo do życia, oddychania, podejmowania własnych niezależnych decyzji, czy wypowiadania własego zdania, bez wojny... po prostu uważam, że nie ma sensu o to walczyć, trzeba uciekać od chorych ludzi i sytuacji które zabijają w nas chęć do życia. Gdy usłyszałam, że "dostanę w mordę" jak jeszcze raz nie zgodzę się na jakąś sytuację, to wymiękłam... Ale to była Darka decyzja i to mu się chwali... Zachował się tak, jak trzeba.
Puki Darek był w Polce, to on "temperował" sytuację i swoją matkę, z jej rozdmuchanymi potrzebami czy oczekiwaniami, gdy wyjechał, zaczęło być dziwnie, trudno, bezsensownie. A to nie powinno tak wyglądać.
Ale nauczyłam się jednego, nigdy więcej żadnych teściów, żadnych darowanych mieszkań czy obiecanek-cacanek. To się nie sprawdza! Szkoda tylko tych pieniędzy włożonych w remont... ale...
Pieniądze nigdy nie miały dla mnie jakieś szczególnej wartości, gdy mam co jeść, gdzie mieszkać, a moje podstawowe potrzeby są zaspokojone. Gdy mam do tego co prząść, dziergać a koty są nakarmione, nie myślę o pieniądzach. Taki los sieroty..., godzę się na niego.
Zresztą teraz jest dobrze, nawet bardzo dobrze, znów mieszkam na poznańskim Szczepankowie, dwie ulice od miejsca gdzie spędziłam 7 lat mojego życia. Czuję się tak jakbym wróciła do domu (tam dom Twój gdzie serce Twoje...), te same sklepy, ci sami ludzie, te same kąty. Mam 50-cio metrowe mieszkanie, niewtrącających się, spokojnych właścicieli za ścianą (wynajmuję część domu), i święty spokój, którego nie zastąpi nic. NAPRAWDĘ NIC!
Przędę, farbuję (choć z tym jest największy problem, bo nie mam pracowni, ale jak na moje potrzeby to daję sobie radę, kilka lat praktyki pozwala farbować bez pracowni ;) ), dziergam i uczę przędzenia :) a także farbowania u Agnieszki Jackowiak w Hobby-Wełna.
I tak naprawdę smuci mnie, że tak niewiele osób pisze na blogach..., że się ta idea blogowania tak jakoś rozlazła, rozpłynęła... Tak wiele blogów, które jeszcze kilka miesięcy temu żyły, dziś są umierające... Mam wielką nadzieję, że to się jednak zmieni, ze ludzie dostrzegą, tak jak ja dostrzegłam, że (jak to powiedziała Ania Parszewska) co na blogu to na blogu i żaden Fejsbuk tego nie zastąpi. Oczywiście to nie dotyczy wszystkich blogowiczów, część nadal pisze i chwała im za to :)
sobota, 28 listopada 2015
O rasie perendale
Kupiłam tę wełnę, ponieważ została mi polecona. Niestety, od samego początku nie zauroczyła mnie. Nie poddawałam się jednak, sądziłam, że ma jakąś zaletę, której jeszcze nie dostrzegam, a która się ujawni w farbowaniu czy przędzeniu.
W tym momencie wełna jest już pofarbowana i uprzędziona, a ja nadal nie wiem co w niej jest takiego ciekawego... Nie wyróżnia się niczym, ani miękkością, ani połyskiem, ani długością włosa, czy łatwością przędzenia, ani pięknym przyjmowaniem barwnika (to nie norweg czy falkland), ot zwykły zwyklak.... żadna rewelacja.
Do tego długość włoska nie ma nic wspólnego z deklarowanymi przez sprzedawcę 80-120 mm (kupowałam w WoW). Owszem, 12 centymetrowe włoski się zdarzają, ale jest też całe mnóstwo włosków 4-5 centymetrowych, jest ich, myślę, gdzieś między 1/3 a połową. I te krócizny mają niestety tendencję do zbijania się podczas farbowania, a pozbijane pęczki trzeba usuwać, gdyż inaczej odbijają się negatywnie na wyglądzie włóczki.
Włoski są bardzo "pokręcone", jak sprężynki, co pewnie jest plusem w grubych dzianinach i tkaninach, bo to zwiększa ilość powietrza, jaka znajduje się pomiędzy włóknami, a przez to dzianina/tkanina jest cieplejsza. Taśmę podczas rozciągania bardzo łatwo przerwać (pewnie ma to coś wspólnego z mnogością krótkich włosków).
Jest to wełna zdecydowanie do grubego przędzenia, myślę, że ciężko byłoby z niej uzyskać cienką, delikatną nitkę. Przypomina mi trochę szetlanda, który też mnie nie zauroczył, ale ja jestem raczej miłośnikiem long wooli. Nie jest to wełna specjalnie delikatna, ale i nie jest bardzo gryząca.
Oczywiście biorę pod uwagę, że mogłam trafić na mało wysublimowaną jakościowo partię/strzyżę (już nie raz zdarzało mi się, trafić na różne jakości w obrębie jednej rasy, w jednym sklepie - w różnych zamówieniach zdarzały się całkiem odmienne jakościowo włókna), więc możliwe, że po prostu miałam pecha, ale raczej nie będę drążyć tego tematu i próbować się przekonywać czy mam rację. Jest tyle pięknych ras owiec, że na perendale zdecydowanie szkoda mi czasu i energii.
Niemniej jednak nitka powstała, nawet ładna - moim zdaniem, przędzenie mnie nie urzekło, ale też nie było tragiczne, wełna jest puchata, z dużą objętością powietrza i na pewno jest ciepła- przetestujemy :) . Ale nie ma perlistego skrętu, za dużo w niej odstających na boki krótkich kłaczków. Zrobię z niej coś zimowego, w nadziei, że może w dzianinie wełna zaskoczy mnie czymś miłym :)
P. s. A tak w ogóle to zamierzam wrócić na bloga, choćby z postami takimi jak ten. Szkoda tak po prostu odejść. Zamówiłam właśnie kolejną partię nowych czesanek, więc będę o nich pisać.
W tym momencie wełna jest już pofarbowana i uprzędziona, a ja nadal nie wiem co w niej jest takiego ciekawego... Nie wyróżnia się niczym, ani miękkością, ani połyskiem, ani długością włosa, czy łatwością przędzenia, ani pięknym przyjmowaniem barwnika (to nie norweg czy falkland), ot zwykły zwyklak.... żadna rewelacja.
Do tego długość włoska nie ma nic wspólnego z deklarowanymi przez sprzedawcę 80-120 mm (kupowałam w WoW). Owszem, 12 centymetrowe włoski się zdarzają, ale jest też całe mnóstwo włosków 4-5 centymetrowych, jest ich, myślę, gdzieś między 1/3 a połową. I te krócizny mają niestety tendencję do zbijania się podczas farbowania, a pozbijane pęczki trzeba usuwać, gdyż inaczej odbijają się negatywnie na wyglądzie włóczki.
Włoski są bardzo "pokręcone", jak sprężynki, co pewnie jest plusem w grubych dzianinach i tkaninach, bo to zwiększa ilość powietrza, jaka znajduje się pomiędzy włóknami, a przez to dzianina/tkanina jest cieplejsza. Taśmę podczas rozciągania bardzo łatwo przerwać (pewnie ma to coś wspólnego z mnogością krótkich włosków).
Jest to wełna zdecydowanie do grubego przędzenia, myślę, że ciężko byłoby z niej uzyskać cienką, delikatną nitkę. Przypomina mi trochę szetlanda, który też mnie nie zauroczył, ale ja jestem raczej miłośnikiem long wooli. Nie jest to wełna specjalnie delikatna, ale i nie jest bardzo gryząca.
Oczywiście biorę pod uwagę, że mogłam trafić na mało wysublimowaną jakościowo partię/strzyżę (już nie raz zdarzało mi się, trafić na różne jakości w obrębie jednej rasy, w jednym sklepie - w różnych zamówieniach zdarzały się całkiem odmienne jakościowo włókna), więc możliwe, że po prostu miałam pecha, ale raczej nie będę drążyć tego tematu i próbować się przekonywać czy mam rację. Jest tyle pięknych ras owiec, że na perendale zdecydowanie szkoda mi czasu i energii.
Niemniej jednak nitka powstała, nawet ładna - moim zdaniem, przędzenie mnie nie urzekło, ale też nie było tragiczne, wełna jest puchata, z dużą objętością powietrza i na pewno jest ciepła- przetestujemy :) . Ale nie ma perlistego skrętu, za dużo w niej odstających na boki krótkich kłaczków. Zrobię z niej coś zimowego, w nadziei, że może w dzianinie wełna zaskoczy mnie czymś miłym :)
P. s. A tak w ogóle to zamierzam wrócić na bloga, choćby z postami takimi jak ten. Szkoda tak po prostu odejść. Zamówiłam właśnie kolejną partię nowych czesanek, więc będę o nich pisać.
sobota, 23 maja 2015
A czas płynie
Oj jak dawno nic nie pisałam. Świat się zmienia, a Facebook zwycięża nas blogami. Tam mnie o wiele więcej, ale nie chciałabym zaniedbać również czytelników blogowych, nie przekonanych do szajsbuka ;)
Zacznę może od końca, czyli od dzisiaj. Odwiedziłam dziś miejscowy sklep z używanymi sprzętami i meblami ( i innymi pierdołkami) sprowadzanymi ze Szwecji i ooo, takie znalezisko za 15 złotych. W pełni sprawna, zgrabna, mała i słodka przewijarka, a właściwie bardziej odwijarka do włóczki.
Od kilku dni mamy też małe gęsiaczki, słodziutkie, puchate, z fajowymi czuprynkami :) Strasznie żywotne, od pierwszego dnia.
Trochę dziergam, farbuję, przędę - nie sposób pokazać i opisać wszystkiego, tak wiec troszkę zdjęć poglądowych wrzucę.
Wkrótce będą nowe moje czesanki, w Hobby-wełna, za jakieś 2-3 tygodnie.
Pozdrawiam serdecznie :)
Zacznę może od końca, czyli od dzisiaj. Odwiedziłam dziś miejscowy sklep z używanymi sprzętami i meblami ( i innymi pierdołkami) sprowadzanymi ze Szwecji i ooo, takie znalezisko za 15 złotych. W pełni sprawna, zgrabna, mała i słodka przewijarka, a właściwie bardziej odwijarka do włóczki.
Od kilku dni mamy też małe gęsiaczki, słodziutkie, puchate, z fajowymi czuprynkami :) Strasznie żywotne, od pierwszego dnia.
Trochę dziergam, farbuję, przędę - nie sposób pokazać i opisać wszystkiego, tak wiec troszkę zdjęć poglądowych wrzucę.
Wkrótce będą nowe moje czesanki, w Hobby-wełna, za jakieś 2-3 tygodnie.
Pozdrawiam serdecznie :)
poniedziałek, 2 marca 2015
Wiosenne warsztaty wełniane w Warszawie
To już postanowione. W kwietniu razem z Agnieszką Jackowiak i Alicją Tyburską pod egidą Hobby-wełna, robimy weekendowy wypad warsztatowy do stolicy.
Zapraszamy więc wszystkie osoby zainteresowane wełnianymi warsztatami rękodzielniczymi. Będzie przędzenie, farbowanie, tkanie oraz filcowanie.
Warsztaty odbędą się w Warszawie w Dobrym Miejscu przy ul. Dzielnicowej 19 w weekend 17, 18, 19 kwietnia.
Moja skromna osoba będzie prowadzić warsztaty artystycznego barwienia wełny, oraz przędzenia na kołowrotku (kurs podstawowy oraz kurs dla zaawansowanych).
Dokładny plan zajęć. (dostępny także na http://hobby-welna.pl/category/warsztaty-warsztaty-w-warszawie)
WARSZTATY
HOBBY-WEŁNA w Warszawie
17, 18, 19 kwietnia 2015
17, 18, 19 kwietnia 2015
Miejsce:
Dobre Miejsce, Warszawa (Wawer)
ul.Dzielnicowa
19,
http://dobremiejsce.warszawa.pl/
http://dobremiejsce.warszawa.pl/
Organizator:
Hobby-Welna,
www.hobby-welna.pl
Zapisy:
info@hobby-welna.pl
Osoby
uczestniczące w min. 2 warsztatach 10 % rabatu
PROGRAM
Przędzenie
na wrzecionie (4 h)
17
kwietnia godz. 16.00 – 20.00
Cena: 130 zł
Cena: 130 zł
Prowadzenie:
Alicja Tyburska
Przędzenie
na kołowrotku dla początkujących (7 h)
17
kwietnia godz. 16.00 - 20.00, 18 kwietnia godz. 10.00 – 13.00
Cena:
390 zł
Prowadzenie:
Justyna Karolczak
Przędzenie
na kołowrotku dla zaawansowanych (6 h)
19
kwietnia godz. 9.00 – 15.00
Cena:
390 zł
Prowadzenie:
Justyna Karolczak
Tkanie
na krośnie o sztywnym grzebieniu (9 h)
18
kwietnia godz.10.00 - 15.00, 19 kwietnia godz. 10.00 – 14.00
Cena:
350 zł
Prowadzenie:
Alicja Tyburska
Fantazyjne
barwienie wełny (5 h)
18
kwietnia godz. 15.00 – 20.00
Cena:
370 zł
Prowadzenie:
Justyna Karolczak
Filcowanie
z filcem igłowym (4 h)
17
kwietnia godz. 16.00 – 20.00
Cena:
180 zł
Prowadzenie:
Agnieszka Jackowiak
Filcowanie
nunofilc – szal na jedwabiu (5 h)
18
kwietnia godz. 10.00 – 15.00
Cena:
270 zł
Prowadzenie:
Agnieszka Jackowiak
Filcowanie
na rozmiar – czapka / pilotka / kapelusz (5-6 h)
19
kwietnia godz. 10.00 – 15.00
Cena:
290 zł
Prowadzenie:
Agnieszka Jackowiak
Dodatkowo:
18
kwietnia godz. 17.00 – 19.00
Film
„Tkactwo na warsztacie. Tkanina rawska” - film dokumentalno-edukacyjny o
wizycie Agnieszki Jackowiak na Mazowszu Rawskim, gdzie do niedawna tkano tradycyjne pasiaki.
Opowieść
Alicji Tyburskiej o wizycie na Wyspach Szetlandzkich – o owcach, wełnie,
przędzeniu, tkaniu
Cena:
20 zł
Dla
osób uczestniczących w warsztatach gratis
19
kwietnia godz. 16.00
AFTERPARTY
- free style / wymiana doświadczeń / pogaduchy
sobota, 28 lutego 2015
Warsztaty przedzenia dla zaawansowanych w Poznaniu
No więc słowo ciałem się stało... a właściwie dopiero ma szansę się stać ;) Po wielu miesiącach przypuszczeń, podchodów i rozważań wspólnie z Agnieszką Jackowiak ogłaszamy pierwsze warsztaty przędzenia na kołowrotku, dla zaawansowanych. Te pierwsze warsztaty mają szansę odbyć się w Poznaniu. Ale wszystko zależy od frekwencji i zainteresowania uczestników. Dlatego też serdecznie zapraszamy
Warsztaty odbędą się 28 marca 2015 roku w godzinach 10-16.
Dokładne informacje i opis warsztatów TUTAJ
Warsztaty odbędą się 28 marca 2015 roku w godzinach 10-16.
Dokładne informacje i opis warsztatów TUTAJ
poniedziałek, 16 lutego 2015
Weekendowe warsztaty i plany warsztowe w stolicy.
Kolejne warsztaty przędzenia na kołowrotku mogę uznać za zakończone z bardzo pozytywnym skutkiem.
Choć nie wszystkim uczestniczkom udało się być na zdjęciu, to w ciągu
tego weekendu, wspólnymi siłami, zaszczepiliśmy bakcyla przędzalniczego
trzem kolejne prządkom. Magdo , Paulo i Grażynko - gratuluję i trzymam
kciuki za dalsze sukcesy.
Trzy ostatnie zdjęcia dzięki uprzejmości Pauli
Jednocześnie informuję, że razem z Agnieszką Jackowiak podjęłyśmy nieśmiałe próby zorganizowania warsztatów wyjazdowych, w Warszawie, oraz warsztatów dla osób zaawansowanych, czyli takich, które przędą już wprawnie i chciałyby nauczyć się jak prząść włóczki fantazyjne, artystyczne czy włóczki cieniutkie.
Wstępnie mogę powiedzieć, że będą to zajęcia głównie manualne, praktyczne, z niewielkim wstępem teoretycznym, ale nad dokładnym przebiegiem będę musiała jeszcze popracować. Jeżeli będzie zainteresowanie to postaramy się zorganizować w stolicy zajęcia i dla początkujących i dla zaawansowanych.
Kiedy? Dostałam właśnie informację, że bardzo prawdopodobny jest termin w weekend 17, 18, 19 kwietnia. Chciałabym wstępnie nadać temat i w ogóle zorientować się w zainteresowaniu, bo wszystko zależy od tego czy zbierze się grupa. Na fb dziewczyny zareagowały bardzo entuzjastycznie, mam więc nadzieję, że pomysł wypali.
Jak tylko będę znała więcej szczegółów to dam znać.
Pozdrawiam :)
Trzy ostatnie zdjęcia dzięki uprzejmości Pauli
Jednocześnie informuję, że razem z Agnieszką Jackowiak podjęłyśmy nieśmiałe próby zorganizowania warsztatów wyjazdowych, w Warszawie, oraz warsztatów dla osób zaawansowanych, czyli takich, które przędą już wprawnie i chciałyby nauczyć się jak prząść włóczki fantazyjne, artystyczne czy włóczki cieniutkie.
Wstępnie mogę powiedzieć, że będą to zajęcia głównie manualne, praktyczne, z niewielkim wstępem teoretycznym, ale nad dokładnym przebiegiem będę musiała jeszcze popracować. Jeżeli będzie zainteresowanie to postaramy się zorganizować w stolicy zajęcia i dla początkujących i dla zaawansowanych.
Kiedy? Dostałam właśnie informację, że bardzo prawdopodobny jest termin w weekend 17, 18, 19 kwietnia. Chciałabym wstępnie nadać temat i w ogóle zorientować się w zainteresowaniu, bo wszystko zależy od tego czy zbierze się grupa. Na fb dziewczyny zareagowały bardzo entuzjastycznie, mam więc nadzieję, że pomysł wypali.
Jak tylko będę znała więcej szczegółów to dam znać.
Pozdrawiam :)
piątek, 6 lutego 2015
Falkland, ale jaki!
Czesanka owiec rasy falkland od jakiegoś czasu bardzo mnie fascynuje, głównie ze względu na sposób w jaki się barwi. Napatrzyć się nie mogę jak gdzieś w necie spotykam farbowanki na falklandzie.
Jest kilka ras owiec, których czesanka barwi się w ten ciekawy piękny i "naturalny" sposób. Nie chodzi mi tu bynajmniej o farbowanie naturalnymi barwnikami, ale o reakcję tych czesanek na barwniki chemiczne, a dokładnie Jacquardy. Mnie ten sposób przyjmowania koloru nieodmiennie urzeka i zmusza do poszukiwań.
Jacquardy to barwniki bardzo intensywne i na wełnie typu merino czy bfl tak właśnie wyglądają - intensywnie, mocno, czasem wręcz krzykliwie. Natomiast wełna z owiec falklandzkich czy norweskich reaguje na te barwniki inaczej. Barwy mają głębię, tak jakby każdy włosek przyjmował kolor po swojemu. Kolory są głębokie, takie pełne, nie krzykliwe i takie... dokładnie takie jak powinny.
Nie wiem czy umiem to wyjaśnić.
Przy ostatnich zakupach w WofW zauważyłam coś, co nazwano Falkland Merino. Nie wiem czy było tam już wcześniej, tylko nie zauważyłam, czy jest to jakaś nowość, ale zatrzymałam się przy tym artykule. Zastanawiałam się długo nad tym co to za hybryda. Droższe toto niż merino, a niby falkland. Ale skusiłam się i nie pożałowałam.
Ten Falkland Merino barwi się jak falkland a jest miękki jak merino (choć bez tendencji do filcowania). Kolory przyjmuje po swojemu i jak każdy falkland jest wymagający dla farbiarki - trochę tak jakby brał z roztworu barwiącego tylko tyle ile chce i tego co chce, więc wynik farbowania nie jest do końca przewidywalny, jak w przypadku merynosa, gdzie z góry wiadomo co i jak wyjdzie.
Ale wynik farbowania jest po prostu genialny - to jest to, co lubię najbardziej. To coś... to nie jest po prostu barwiona wełna, to jest barwiony falkland, którego rozpoznam wszędzie.
Może niewiele z Was łapie nad czym ja tu pieję z zachwytu, ale fakt, pieję i to wniebogłosy!!! Bo chyba znalazłam swój wełniany, czesankowy i farbiarski ideał.
Światło dziś marne, ale kolor się obroni ;)
Pozdrawiam serdecznie :)
Jest kilka ras owiec, których czesanka barwi się w ten ciekawy piękny i "naturalny" sposób. Nie chodzi mi tu bynajmniej o farbowanie naturalnymi barwnikami, ale o reakcję tych czesanek na barwniki chemiczne, a dokładnie Jacquardy. Mnie ten sposób przyjmowania koloru nieodmiennie urzeka i zmusza do poszukiwań.
Jacquardy to barwniki bardzo intensywne i na wełnie typu merino czy bfl tak właśnie wyglądają - intensywnie, mocno, czasem wręcz krzykliwie. Natomiast wełna z owiec falklandzkich czy norweskich reaguje na te barwniki inaczej. Barwy mają głębię, tak jakby każdy włosek przyjmował kolor po swojemu. Kolory są głębokie, takie pełne, nie krzykliwe i takie... dokładnie takie jak powinny.
Nie wiem czy umiem to wyjaśnić.
Przy ostatnich zakupach w WofW zauważyłam coś, co nazwano Falkland Merino. Nie wiem czy było tam już wcześniej, tylko nie zauważyłam, czy jest to jakaś nowość, ale zatrzymałam się przy tym artykule. Zastanawiałam się długo nad tym co to za hybryda. Droższe toto niż merino, a niby falkland. Ale skusiłam się i nie pożałowałam.
Ten Falkland Merino barwi się jak falkland a jest miękki jak merino (choć bez tendencji do filcowania). Kolory przyjmuje po swojemu i jak każdy falkland jest wymagający dla farbiarki - trochę tak jakby brał z roztworu barwiącego tylko tyle ile chce i tego co chce, więc wynik farbowania nie jest do końca przewidywalny, jak w przypadku merynosa, gdzie z góry wiadomo co i jak wyjdzie.
Ale wynik farbowania jest po prostu genialny - to jest to, co lubię najbardziej. To coś... to nie jest po prostu barwiona wełna, to jest barwiony falkland, którego rozpoznam wszędzie.
Może niewiele z Was łapie nad czym ja tu pieję z zachwytu, ale fakt, pieję i to wniebogłosy!!! Bo chyba znalazłam swój wełniany, czesankowy i farbiarski ideał.
Światło dziś marne, ale kolor się obroni ;)
Pozdrawiam serdecznie :)
Subskrybuj:
Komentarze (Atom)